Wydrukuj | Historia kolei w Sudetach | Strona główna

Nysa (Neisse) - Kałków (Kalkau) - Vidnava (Weidenau)

vidn_m35.gif (36622 bytes)

vidnava.jpg (33415 bytes)

Vidnava na sztabówce w roku 1935

Vidnava w roku 1995

Austriackie towarzystwo kolei lokalnych w koncesji udzielonej w 1885 roku na budowę linii Hanusovice - Głuchołazy (Ziegenhals) miała zastrzeżony warunek - wybudowanie dwóch kolejnych transgranicznych połączeń - w Bernaticach i w Velkých Kuněticach. W roku 1893 zobowiązanie to przejęło państwo, a 20 grudnia 1894 roku rozpoczęto budowę linii z Dolní Lipové do Bernatic. Po niemieckiej stronie granicy była już czynna linia Ottmachau (Otmuchów) - Heinersdorf (Dziewiętlice). Budowę linii zakończono w 1896 roku i już 2 lipca tego roku ruszyły pociągi. W następnym roku ukończono budowę linii bocznych do Javorníka (Jauernig) z Bernatic (Barzdorf) i do Vidnavy (Weidenau) z Hukovic (Haugsdorf, dziś Velká Kraš). Ruch na obu liniach rozpoczęto 6 sierpnia 1897 roku. Potem skończyło się na dyskusjach, czy budować połączenie przez granicę z Velkých Kunětic do Mikulovic, tj. zgodnie z koncesją. W końcu osiągnięto porozumienie o utworzeniu przejścia granicznego v Vidnavie, w miejscu, w którym były bardziej korzystne warunki terenowe. 5 listopada 1911 roku zostało otwarte przejście graniczne i ruch na linii Neisse (Nysa) - Weidenau (Vidnava) - Haugsdorf (Hukovice). Od początku ruch był prowadzony przez berlińską firmę "Lenz & Co.", na odcinku Vidnava - Hukovice na rachunek kkStB (c.k. kolei państwowych). Ten stan trwał aż do roku 1923, gdy ruch na trasie przejęły ČSD (koleje czeskie). Dla tej trasy (jak i Bernatice - Heinersdorf) obowiązywały podobne powody i warunki przewozów. W powiecie Frývaldov mieszkała liczna mniejszość niemiecka, podobne były rodzaje przewożonych towarów. Koniec drugiej wojny światowej i tu oznaczał wstrzymanie przewozów, szkody i postępujące zniechęcenie po obu stronach granicy do wznowienia przewozów. Skończyło się podobnie jak i na sąsiednim przejściu. Ruch na polskim odcinku jest zawieszony, graniczny odcinek torów zlikwidowano. Po czeskiej stronie pozostał tylko ruch pasażerski. Ruch towarowy ustał po zakończeniu eksploatacji cegielni (na terenie której eksploatowano i kolejkę wąskotorową) oraz po znacznym spadku przewożonych ilości nawozów sztucznych dla rolnictwa. Pozostałością po ruchu międzypaństwowym jest imponującej wielkości budynek dworca, niegdyś służący austriackim (czechosłowackim) i pruskim (niemieckim) służbom celnym. Dziś w budynku mieści się muzeum telekomunikacji.

HAUGSDORF_HUKOVICE_14.jpg (38607 bytes)

vel_kras.gif (29977 bytes)

Haugsdorf, Hukovice, dziś Velká Kraš w roku 1914

Hukovice na sztabówce w roku 1935

Š Milan Černohorský, parostroj
Tłumaczenie: Filip Karoński, opracowanie: Wojtek Michalski
Wszelkie uwagi co do treści i tłumaczenia mile widziane.
ostatnia aktualizacja 29 IX 1999, tłumaczenia: 16 XI 2000