Świat kolei 3/2001 str. 5.

Parowozy bezogniowe w Gazowni Wrocławskiej

W Gazowni Wrocławskiej znajdującej się w dzielnicy Tarnogaj jeszcze do niedawna pracowały dwa parowozy bezogniowe powojennej serii 1U. Pierwszy z nich oznaczony jako 1W–204 wyprodukowany został w ZNTK Wrocław w 1963 r. z numerem fabrycznym 03, drugi to parowóz TKb/B–14813 zbudowany w Chrzanowskim FABLOKU w 1956 r. z numerem fabrycznym 4698. Główną pracą, wykonywaną ostatnio już tylko przez maszynę z Chrzanowa, było przetaczenie węglarek z punktu zdawczo-odbiorczego leżącego przy posterunku odgałęźnym Wrocław Tarnogaj na linii Wrocław Główny — Świdnica Miasto do punktu skupu złomu, znajdującego się na terenie zlikwidowanej i rozparcelowanej między różne firmy gazowni. Eksploatacja tych lokomotyw wynikała niegdyś ze względów bezpieczeństwa, ale pozostała infrastruktura przystosowana jest wyłącznie do parowozów, a poza tym były one tanie w eksploatacji. Ostatnio ruch na bocznicy znacznie się zmniejszył, a pod koniec 2000 r. dozór techniczny nie dopuścił zbiorników do dalszej eksploatacji. Parowozy zostały wystawione na przetarg. Niestety nie trafiły do Muzeum Kolejnictwa (mimo pewnego zainteresowania tej placówki), ale zostały zakupione przez… obsługiwany przez nie punkt skupu złomu. Wrocławską maszynę pocięto, chrzanowska jest wciąż do kupienia za ok. 20000 zł.

P. Korcz

[parowozy bezogniowe]

Ten widok to już przeszłość — parowozy bezogniowe WRF 0734 i TKb/B–14813 przy punkcie poboru pary, 19.11.1999 r.

Fot. P. Korcz.